هر چند بسیاری از کارشناسان قدمت منطقه آبسرد را چند سال تخمین می زنند ولی ظاهراً قدمت این منطقه همانند بسیاری از مناطق شرقی شهرستان دماوند به قبل از اسلام و حتی ماقبل تاریخ (دوره ماقبل تاریخ نگاری مکتوب و بیش از ۵۰۰۰ سال قبل) بر می گردد ولی آنچه که مسلم و مسجل است دوران رونق شهر آبسرد کنونی و محلات آن و بویژه محله های مرانک و تاسکین به دوره قاجار و پهلوی اول بوده و از دوران آثار متعددی در محلات مختلف شهر آبسرد و مشخصاً محله مرانک که تا همین اواخر به نوعی مرکز این منطقه بود به جای مانده است.
یکی از همین آثار خانه تاریخی میرزا یعقوب علوی مرانک می باشد که در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۴۸۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این خانه تاریخی که هنوز هم دایر و قابل استفاده است در محله مرانک واقع در جنوب شهر آبسرد و در شمال محله تاسکین واقع شده است کهدر گذشته یکی از محلات آباد و پررونق منطقه بوده و مرکز تهیه و توزیع و خرید و فروش کالاهای مورد نیاز اهالی منطقه بوده است.
این محله دارای سه کوچه اصلی شمالی – جنوبی میباشد که محله را با چرخش و پیچش بسیار اندکی به سه قسمت تقسیم می کرده است و حدفاصل میان سه کوچه یاد شده گذرهای میان بری ضمن اتصال نقاط مختلف روستا به یکدیگر، کوچه های اصلی را قطع می نماید.
وجود دهها مغازه و انبار در کوچه پس کوچه های محله مرانک، نقش اقتصادی آن را در منطقه اثبات می نماید ، مغازه هایی که در مسیر گذرها و چهارراهها دارای چنان حجم و فضایی میباشند که برای یک شهر چند هزار نفری کفایت می نمایند.
علاوه بر مغازه های یادشده، بیش از ۱۶ خانه اعیانی عهد قاجار با سردرهای بسیار زیبا و هشتی هایی در پشت سردرها که نمونه های آنرا تنها در شهرهایی مانند یزد و اصفهان می توان یافت، دیده می شود.
در کنار خانه های عهد قاجار دو خانه متعلق به اوایل حکومت پهلوی در این محله وجود دارد که نمونه آنرا در تهران دوره پهلوی میتوان یافت؛ وجود این نوع خانه در مرانک نیز حکایت از رونق و اهمیت آن در گذشته مینماید.
این خانه دارای سردر ورودی و هشتی بسیار زیبایی بوده و معماری ضلع شمالی حیاط خانه ،شاه نشین از زیبائی فوق العاده ای برخوردار میباشد.
متاسفانه محله مرانک با همه قدمت و با تمام ظرفیت های بالفعل در حوزه گردشگری به نحو غیرقابل باوری مورد بی مهری قرار گرفته و هم اکنون محله مرانک آبسرد به پایگاه اصلی سکونت اتباع افغان تبدیل شده است و از محرومیت شدید در رنج می باشد.
جا دارد که شهرداری آبسرد و اداره میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان دماوند دماوند با نگاهی ویژه به این محله زمینه ساز رونق مجدد آن و تبدیل این محله به پایگاه اصلی گردشگری را فراهم آورده و با زدودن گرد محرومیت از این محله دوران پر رونق سابق را به این محله بازگردانند.
