بحران آب بزرگترین خطری است که گریبان کشور را خواهد گرفت
اگرچه ۱۱ اقلیم در فلات ایران، از اقلیم مرطوب و خشک و آبوهوای گرم و سردسیری بگیریم تا خشک و نیمه خشک در کویر مرکزی داریم ، اما آنچه که به طور کلی مطرح است این است که حوزه کویر مرکزی، به عنوان بزرگترین حوزه آبریز فلات ایران، آبوهوای خشک و نیمهخشک دارد و متوسط بارندگی درازمدت آن بر اساس آمار بلندمدتی که ۶۰ سال ایستگاههای مختلف هواشناسی گرفتهاند، ۲۴۰ تا ۲۵۰ میلیمتر در سال است.
از ۶۰ سال پیش، به ویژه بعد از نیمه دوم انقلاب، به دلیل حفر چاههای متعدد، متوجه میشویم که تراز منابع آبهای کشور، و به ویژه آبهای زیرزمینی، تحتالشعاع حفاریهای بیرویه قرار گرفته است.بعد از انقلاب به دلیل ذهنیت خودکفایی، حفر چاهها به گونهای پیش رفت که برای چاههای متعدد عمیق و نیمهعمیق هم مجوز دادند و مردم بر اساس این مجوزها شروع به حفاری کردند و یک مسابقه غیرقابلتوجیهی بین کشاورزان برای اینکه مقدار برداشت از هر هکتار افزایش پیدا کند، شکل گرفت و منابع آب محدود زیرزمینی کشور را تحتالشعاع قرار داد.
از ۶۰۰ دشت کشور ما، بیش از ۴۰۰ دشت ما از حالت تعادلی خود خارج شدهاند.
دشت هومند آبسرد و همچنین سایر دشت های واقع در شرق شهرستان دماوند نیز از این قاعده خارج نبوده و هم اکنون بخش بزرگی از ذخایر آب این دشت ها بطور کامل از بین رفته و این دشت ها در آستانه فروپاشی آبی هستند.
در کشور ما بطور کلی چیزی حدود ۵۷ تا ۶۰ درصد تامین آب کشاورزی، صنعت، شرب و بهداشت کشور از طریق چاهها و منابع آبهای زیرزمینی تامین میشود و این یک فاجعه است چرا که ما نزدیک به ۱۴۰ میلیارد متر مکعب از منابع آب تجدیدپذیر خود را استفاده کرده ایم و این چیزی بالای ۷۰ تا ۸۰ درصد این منابع است اما نرم جهانی میگوید حق مصرف بالاتر از ۳۰ درصد از این منابع را ندارید.
آمریکا کمتر از ۲.۵ برابر مصرف آب ما و نزدیک به ۱۳۵ میلیارد دلار صادرات کشاورزی دارد.اما کشور ما با این مصرف آب نهایت حدود ۴ تا ۵ میلیارد دلار صادرات کشاورزی دارد و به نوعی آب را نابود میکنیم.
حال که کشور ما با شدیدترین خشکسالی یکصد ساله اخیر مواجه شده و تقریباً امیدی به بارش ها ( حداقل در باقی مانده سال آب جاری ۱۴۰۳-۱۴۰۴) نیست بیش از هر زمان دیگر نیاز به کنترل برداشت از چاه ها و مقابله با چاه های غیر مجاز لازم و ضروری بنظر می رسد.
