هفته گذشته کلنگ آزادراه ۱۲ کیلومتری پردیس-هراز به زمین زده شد تا بوسیله آن بخشی از بار ترافیک شرق استان تهران کم گردد.
این آزادراه ۱۲ کیلومتری به صورت دو باند رفتوبرگشت و چهار خط عبوری طراحی شده که از انتهای فعلی آزادراه تهران-پردیس در شهر بومهن آغاز میشود و با عبور از شمال شهر بومهن به جاده فعلی هراز و در آینده نزدیک به محور امامزاده هاشم متصل خواهد شد و طبق گفته های پیمانکار این آزاد راه قرار است تا ۴.۵ سال آینده احداث و به بهره برداری برسد.
این آزادراه تسهیل کننده تردد مسافران از تهران به مناطق مرکزی استان مازندران شامل آمل و نور و چمستان می باشد و عملاً برای مسافران شرق مازندران و گرگان اثر خاصی ندارد و مسافران شرق مازندران و گلستان و خراسان شمالی و رضوی کماکان باید از طریق کمربندی بومهن و گیلاوند و فیروزکوه به مقاصد خود رهسپار شوند ضمن اینکه ناوگان حمل بار نیز چاره ای جز تردد از محور فیروزکوه ندارند لذا احداث آزادراه صرفاً بر ترددهای جاده هراز تاثیر خواهد داشت و می توان گفت این محور جدید التاسیس در واقع کمربندی شمالی رودهن است و تاثیری بر روی ترافیک منطقه گیلاوند نخواهد داشت و در بهترین حالت فقط از بار ترافیکی کمربندی جنوبی بومهن و سه راهی مهرآباد کم خواهد کرد.
از آنجا که این آزادراه قطعه تکمیلی آزاده تهران-پردیس می باشد قطعاً با احداث آن بر حجم ترددها در آزادراه تهران-پردیس افزوده می گردد و هر چند بسیاری از خودروهای عبوری دیگر شهر رودهن و ترافیک های آن را نخواهند دید ولی از آنجا که یک مسیر جایگزین و موازی با جاده قدیم و آزادراه فعلی تهران-پردیس به سمت تهران وجود ندارد به احتمال زیاد اغلب این خودروها دوباره در ترافیک قبل پل جاجرود در مسیر جاده قدیم و پشت تونل های آزادراه گرفتار خواهند شد.
واقعیت این است که مشکل ترافیک گیلاوند با احداث این آزادراه حل نمی شود و تا زمانیکه فکر چاره ای برای کمربندی یا زیرگذر و یا روگذر گیلاوند نشود روز به روز فقط به بار ترافیکی این منطقه افزوده می شود.
ای کاش مسئولان محترم وزارت راه به جای احداث این آزادراه کم اثر نسبت به تعریض جاده ایوانکی-آبسرد اقدام می کردند تا بدینوسیله با صرف بودجه ای بسیار کمتر از حجم ترددها در منطقه گیلاوند و کمربندی بومهن و در نهایت جاده های قدیم و آزادراه پردیس کم می شد و این پروژه معطل مانده نیز به سرانجام می رسید.
